![]()
SPC
Statistical
Process Control
Statystyczne Sterowanie Procesem
Wersja 2.0
Dokumentacja
Spis treści:
6 Wykorzystane wzory statystyczne
Celem działania systemu SPC jest wspomaganie sterowania procesem produkcji przy zastosowaniu Statystycznego Sterowania Procesem (SPC – Statistical Process Control). System umożliwia monitorowanie parametrów procesu poprzez definiowanie kart X-R i rejestrowanie pomiarów w bazie danych.
Rozregulowania procesu są automatycznie wykrywane i rejestrowane. Operator ma możliwość opisywania przyczyny i akcji rozregulowań.
System składa się z trzech elementów:
a) SPC Administracja - część administracyjna
b) SPC Program - program na stanowisku pomiarowym
c) SPC Informacje - część informacyjna / prezentacyjna
Część administracyjna służy do zarządzania systemem. Tutaj definiuje się referencje i charakterystyki oraz karty X-R. Tu również zarządza się stanowiskami oraz listami rozwijanymi – APU, typami charakterystyk, przyczynami i akcjami.
W tej części zarządza się również ogólnymi parametrami systemu, takimi, jak np. użytkownicy, uprawnienia.
Dostęp do tej części systemu obywa się za pośrednictwem dowolnej przeglądarki WWW. Zarządzać systemem mogą tylko użytkownicy posiadający odpowiednie uprawnienia.
Program służy do odczytywania pomiarów z urządzenia pomiarowego, ich analizy i zapisania w bazie danych. Odczyty są automatycznie pobierane z urządzenia, automatycznie analizowane i w razie rozregulowania operator jest o tym informowany. Program informuje o typie rozregulowania oraz monituje o podanie jego przyczyny oraz podjętej akcji.
Program uruchomiony jest na wszystkich stanowiskach pomiarowych. Dane do pracy pobiera z bazy centralnej, potrafi jednak działać w trybie off-line, tzn. gdy połączenie z serwerem zostało utracone.
Do obsługi programu nie są wymagane żadne uprawnienia.
Część informacyjna służy do prezentacji wyników działania systemu SPC. Można tutaj zobaczyć listę aktywnych kart X-R, oraz wykrytych rozregulowań. Można również przeglądać wykresy X-R, histogramy oraz wykresy pojedynczych pomiarów.
Dostęp odbywa się za pośrednictwem dowolnej przeglądarki WWW. Każdą stronę tej części można wydrukować.
Dostęp do tego elementu systemu mają wszyscy. Można więc wysłać skrót (adres http) do dowolnej strony np. e-mailem do każdego.
Głównym miejscem przechowywania pomiarów i parametrów jest centralna baza danych. Tymi danymi bezpośrednio zarządza część SPC Administracja i stąd dane czerpie część SPC Informacje.
Każdy program na stanowisku operuje na „swojej” lokalnej bazie danych i co zdefiniowany czas replikuje dane z serwerem. Program może działać samodzielnie (np. gdy z powodu awarii replikacja nie działa), system może jednak wówczas nie zawierać aktualnych danych.
Pracę z systemem należy rozpocząć w części administracyjnej od stworzenia użytkowników oraz grup (4.1). Następnie należy nadać odpowiednie uprawnienia (4.2) oraz zdefiniować rozwijane listy wyboru (2.1).
Proces rozpoczyna się od stworzenia referencji i zdefiniowania jej charakterystyk (2.2). Następnym etapem jest stworzenie kart X-R wstępnych lub pomiarowych (2.3). Istniejące karty można edytować oraz klonować.
Kolejny etap to zdefiniowanie stanowisk pomiarowych oraz określenie przyczyn i akcji specyficznych dla każdego z nich (2.4).
Przed rozpoczęciem pomiarów program na każdym stanowisku należy skonfigurować za pośrednictwem osobnego programu konfiguracyjnego (3.1).
Aby wykonać pomiar w programie należy wybrać operatora, zmianę i kod referencji. Następnie należy wybrać odpowiednią kartę X-R i wykonać pomiary (3.2). Jeśli zostanie wykryte rozregulowanie, program wyświetli informację i umożliwi wpisanie przyczyny i akcji (3.3).
Przed pierwszym uruchomieniem systemu należy zdefiniować podstawowe parametry w części administracyjnej. Do zarządzania parametrami służy proces Opcje wyboru, ich modyfikację umożliwia uprawnienie Opcje Wyboru - Edycja.
Zdefiniowane zostać muszą :
· Numery APU (kolumna Nazwa)
Referencje i stanowiska przypisane są do wybranego APU. Stanowisko należące do APU 1 widzi tylko referencje należące do APU 1.
·
Typy charakterystyk (kolumna Nazwa)
Charakterystyki przy definiowaniu referencji wybierane są z tej listy, natomiast w programie poszczególne typy przypisane są do numeru slotu multipleksera. Dzięki temu program automatycznie rozpoznaje pomiar i zapobiega pomyłkom.
·
Przyczyny rozregulowania (kolumna Wartość)
oraz
· Akcje przy rozregulowaniu (kolumna Wartość)
Jeśli wykryte zostanie rozregulowanie, operator ma możliwość wyboru przyczyny rozregulowania oraz podjętej akcji z tych wspólnych list oraz z list definiowanych osobno dla każdego stanowiska. Operator może również wpisać własną przyczyną i akcję.
Opcjonalnie można również zdefiniować parametry dodatkowe, które nie mają wpływu na działanie systemu :
· Departamenty
· Lokalizacje
Parametry dodatkowe mogą być pomocne, jeśli system obsługuje wielu użytkowników.
Pierwszym etapem przygotowania jest stworzenie referencji i charakterystyk w procesie Referencje. Do zarządzania referencjami niezbędne jest uprawnienie Referencje - Edycja.
Najpierw należy wypełnić dane ogólne referencji, czyli pola :
|
Pole |
Opis |
Uwagi |
Wymagane |
|
APU |
Numer
APU, do którego należy referencja |
Referencja
nie będzie widoczna w innych APU |
TAK |
|
Kod |
Unikalny
kod referencji |
Po
tym kodzie referencja jest rozpoznawana w całym systemie |
TAK |
|
Nazwa |
Przyjazna
nazwa referencji |
Pokazywana
w systemie informacyjnie |
TAK |
|
Opis |
Opis
referencji |
Widoczny
tylko w części administracyjnej |
NIE |
Następnie należy dodać żądaną ilość charakterystyk i opisać je :
|
Kolumna |
Opis |
Uwagi |
Wymagane |
|
Charakterystyka |
Rodzaj
charakterystyki |
Wybierany
z listy typów zdefiniowanej w parametrach Nie
można dodać dwóch takich samych |
TAK |
|
Nominał |
Wartość
nominalna |
Format
: 1.520 |
TAK |
|
LSL |
Dolna
granica tolerancji (specyfikacji) |
Format
: 1.520 |
TAK |
|
USL |
Górna
granica tolerancji (specyfikacji) |
Format
: 1.520 |
TAK |
|
X
LCL |
Granice
kontrolne z ostatniej karty X-R pokazywane są informacyjnie |
Przy
tworzeniu referencji zawsze pokazuje (brak) |
- |
|
X UCL |
- |
||
|
R UCL |
- |
||
|
R
LCL |
- |
Referencje można edytować, wyłączać oraz włączać. Istnieje możliwość kasowania referencji, ale tylko gdy nie istnieją dla niej żadne karty X-R (inaczej zostanie jedynie zaznaczona jako skasowana i nie będzie można użyć ponownie jej kodu).
Uwaga: Podczas edycji istniejących referencji nie można modyfikować kodu referencji, zmieniać typów charakterystyk ani ich usuwać. Wymaga tego zachowanie spójności danych w bazie – zmiana tych pól uniemożliwiałaby poprawną replikację stanowisk z bazą centralną. Modyfikacja tych pól jest zablokowana.
Drugim etapem przygotowania jest stworzenie kart X-R dla istniejących referencji w procesie Karty X-R. Do zarządzania kartami niezbędne jest uprawnienie Karty X-R - Edycja.
System umożliwia tworzenie kart dwóch typów – wstępnych i pomiarowych. Karty te różnią się w sposobie obsługi granic kontrolnych. W kartach pomiarowych są one zdefiniowane, a we wstępnych wyliczane.
Dla kart wstępnych program na stanowisku automatycznie wylicza granice kontrolne tymczasowo do celów pomiarowych, nigdzie ich nie zapisując.
Ostateczne wyliczenie granic kontrolnych karty wstępnej odbywa się w części administracyjnej poprzez wykonanie akcję Przelicz (po zebraniu odpowiedniej ilości pomiarów – co najmniej 2).
Aby wykorzystać wyliczone granice kontrolne przeliczonej karty wstępną można ją sklonować tworząc kartę pomiarową (kontrolną).
Zacząć należy od wypełnienia ogólnych pól :
|
Pole |
Opis |
Uwagi |
Wymagane |
|
Kod |
Unikalny
kod karty X-R |
Po
tym kodzie karta jest rozpoznawana w całym systemie |
TAK |
|
Typ |
Typ
karty |
Wstępna
lub pomiarowa (zmiana
odświeża formularz) |
TAK |
|
Początek |
Data
początku ważności |
Wybór
z kalendarza |
TAK |
|
Koniec |
Data
końca ważności |
Wybór
z kalendarza |
TAK |
|
Opis |
Krótki
opis karty |
Pokazywany
na stanowisku |
NIE |
Następnie należy określić przedmiot pomiaru :
|
Pole |
Opis |
Uwagi |
Wymagane |
|
Referencja |
Kod
referencji |
Wybór
z listy aktywnych referencji |
TAK |
|
Nazwa |
Nazwa
referencji pokazywana informacyjnie |
Brak
dopóki nie wybrano referencji |
- |
|
Charakt. |
Badana
charakterystyka |
Wybór
z listy charakterystyk wybranej referencji |
TAK |
|
Nominał |
Wartość
nominalna z referencji pokazywana jest informacyjnie |
Brak
dopóki nie wybrano charakterystyki |
- |
Dalej zdefiniować należy granice kontrolne (tylko dla kart pomiarowych) :
|
Pole |
Opis |
Uwagi |
Wymagane |
|
LSL |
Granica
tolerancji z referencji pokazywana jest informacyjnie |
(brak)
dopóki nie wybrano charakterystyki |
- |
|
USL |
Granica
tolerancji z referencji pokazywana jest informacyjnie |
(brak)
dopóki nie wybrano charakterystyki |
- |
|
X
LCL |
Dolna
granica kontrolna X |
Format
: 1.520 |
TAK |
|
X
UCL |
Górna
granica kontrolna X |
Format
: 1.520 |
TAK |
Definicję karty należy jeszcze uzupełnić o pozostałe dane (R UCL i R LCL wypełniane jest tylko dla kart pomiarowych) :
|
Pole |
Opis |
Uwagi |
Wymagane |
|
Próbka |
Wielkość
próbki (ilość pomiarów w serii) |
Domyślnie
5 |
TAK |
|
R
UCL |
Górna
granica kontrolna R |
Format
: 1.520 |
NIE (pom.) |
|
R
LCL |
Dolna
granica kontrolna R |
Format
: 1.520 Równe
zero dla próbek mniejszych od 7 |
NIE (pom.) |
|
Komentarz |
Opcjonalny
komentarz |
Pokazywany
na stanowisku (może zawierać np. instrukcje dla operatora) |
NIE |
|
Kolor |
Kolor
zakładki karty w programie i w części informacyjnej |
Wybór
z 16 kolorów w celu ułatwienia rozróżniania kart |
NIE |
Głównym źródłem pomiarów w systemie jest program na stanowisku pomiarowym – dane z urządzenia automatycznie trafiają do bazy.
W programie jednak nie ma możliwości :
· „ręcznego” dodawania pomiarów
· „ręcznego” poprawiania pomiarów
· kasowania pomiarów
Czynności te są dostępne jedynie dla operatora SPC poprzez część administracyjną – proces Pomiary. Do zarządzania pomiarami niezbędne jest uprawnienie Pomiary - Edycja.
Podczas dodawania nowego pomiaru lub edycji istniejącego, przeliczane są wartości X i R. Dodane lub zmodyfikowane próbki pojawią się na odpowiednim stanowisku po jego najbliższej replikacji.
Pomiary można również kasować – skasowane można później przeglądać w widoku Skasowane. Pomiary te znikną ze stanowiska przy najbliższej replikacji.
Każde stanowisko na którym uruchomiony będzie program musi zostać wcześniej skonfigurowane w procesie Stanowiska.
W dokumencie stanowiska ustawiane jest APU do którego stanowisko należy, decyduje to o referencjach i kartach które będą widoczne na stanowisku. Tutaj również definiowane są przyczyny oraz akcje, które będą możliwe do wybrania przy rozregulowaniu na tym stanowisku. Obie te listy wyboru zostaną uzupełnione o wspólne przyczyny i akcje zdefiniowane w Opcjach wyboru.
Statusy dokumentu „Stanowisko” :
Stworzone stanowisko ma status „Wolne”. Status zmienia się na „Używane” w momencie wybrania danego stanowiska w programie konfiguracyjnym. Zapisywany jest wtedy również adres IP komputera na którym wybrano to stanowisko.
Zmiana statusu z powrotem na „Wolne” jest możliwa tylko przez administratora. Wówczas nowy komputer na którym wybrane zostanie to stanowisko przejmie dane komputera który przedtem miał wybrane to stanowisko. Dotyczy to : pomiarów (pobierze je po wyzerowaniu bazy), referencji i kart (standardowo), , przyczyn i akcji (definiowanych w Administracji).
Data zmian stanowiska oznacza jego czas ostatniej replikacji. Adres IP identyfikuje komputer, na którym wybrane jest to stanowisko. Jeśli komputer o innym adresie IP spróbuje zreplikować dane tego stanowiska, wystąpi błąd replikacji.
Przed pierwszym użyciem konieczna jest konfiguracja programu, osobno na każdym stanowisku. Służy do tego osobny program konfiguracyjny ConfigSPC. Zalecane jest, aby program ten był dostępny tylko dla administratora, ponieważ jego ustawienia istotnie wpływają na działanie programu SPC.
Konfiguracja stanowiska podzielona jest na zakładki :
·
Baza Oracle
·
Stanowisko
·
Inne
·
Zerowanie bazy lokalnej
·
Kompaktowanie bazy lokalnej
Podczas pierwszego uruchomienia programu należy wykonać Przypisanie charakterystyk do slotów. Polecenie to jest dostępne w menu Opcje. W wyświetlonej tabeli należy określić który slot multipleksera mierzy odczytuje który typ charakterystyki.
Dzięki temu ustawieniu program automatycznie wykrywa pomiar na właściwym slocie multipleksera. Ponadto dzięki temu omyłkowe pomiary na pozostałych slotach są ignorowane.
Przykładowa tabela przypisań :
|
Charakterystyka |
Slot |
|
Długość |
1 |
|
Wysokość |
2 |
|
Szerokość |
3 |
|
Grubość |
2 |
Uwaga: Operację przypisania można dokonać dopiero po pierwszej udanej replikacji.
Przed rozpoczęciem pomiaru należy określić dane operatora i zmiany (zielone pole na rys.1). Dla ułatwienia system zapamiętuje raz wpisane informacje i później można je wybrać z listy.
Następnie należy wybrać referencję dla której wykonywany jest pomiar (czerwone pole na rys.1). Program otworzy wszystkie aktywne karty X-R dla wybranej referencji.
Karty X-R otwierają się jako zakładki. Tytuł zakładki (niebieskie pole na rys.1) zawiera istotne informacje o karcie :
· kod karty (unikalny identyfikator)
· typ karty (pomiarowa lub wstępna)
· badaną charakterystykę
· numer slotu multipleksera, do którego ta charakterystyka jest przypisana (z tego slotu odczytany będzie pomiar)
· kolor karty czyli kolor zakładki (ułatwiający rozróżnianie kart)
Należy wybrać odpowiednią kartę klikając na zakładce i rozpocząć pomiar. Program na bieżąco informuje, co należy zrobić (fioletowe pole na rys.1) oraz o statusie ostatniej replikacji (żółte pole).

Rys. 1. Okno główne
programu na stanowisku.
Program rysuje na bieżąco wykresy X (średniej) i R (rozstępu) wybranej karty X-R. Na wykresach zaznaczone są poszczególne próbki, na zielono zaznaczone są próbki poprawne, na czerwono próbki z rozregulowaniem. Niebieska ramka wokół czerwonego punktu oznacza rozregulowanie opisane (3.6. Rozregulowania).
Wykresy prezentowane w programie zawierają dane z jednego stanowiska, więc mogą różnić się od tych prezentowanych w części informacyjnej, zawierających dane ze wszystkich stanowisk.
Na wykresie X zaznaczone są granice tolerancji (specyfikacji) jako USL (górna) i LSL (dolna) oraz Target (wartość nominalna) dla wybranej referencji. Zaznaczone są również granice kontrolne UCL (górna) i LCL (dolna) oraz wartość CL.
Dla kart wstępnych granice kontrolne wyliczane są na bieżąco, dla kart pomiarowych automatycznie wyliczają się tylko granice dla R (jeśli ich nie zdefiniowano w karcie).
Nad wykresami program prezentuje opis
karty X-R zdefiniowany w części administracyjnej. Dodatkowo można również
zdefiniować komentarz do karty, który pokazuje się po dotknięciu myszą
ikonki
obok opisu.
Po lewej stronie program wyświetla historię pomiarów wybranej karty, wraz z informacją o czasie i operatorze. W momencie dotknięcia myszą punktu na wykresie lista automatycznie wskazuje odpowiedni punkt.
Program prezentuje również dane statystyczne pomiaru :
· wartość średnią próbek
· Cp
· Cpk
Ważną informacją jest status replikacji prezentowany na dole ekranu w formie rozwijanej listy (żółte pole na rys.1). Poprawny status to „Replikacja przebiegła poprawnie”. Jeśli pokazany jest status błędu a ostatnia poprawna replikacja była dość dawno, oznacza to że program może zawierać nieaktualne dane, a serwer centralny nie otrzymał pomiarów od czasu ostatniej poprawnej replikacji.
Sesja pomiarowa (próbka) rozpoczyna się automatycznie w momencie otrzymania pierwszego pomiaru z urządzenia pomiarowego. Program wyświetla wówczas okno sesji i rejestruje kolejne pomiary aż do wielkości próbki zdefiniowanej w karcie X-R.
Okno sesji pokazuje na bieżąco pomiary, wartości X i R oraz ile pozostało pomiarów do końca sesji. Gotową sesję należy zatwierdzić przyciskiem Zatwierdź sesję.
Nie ma możliwości zatwierdzenia sesji niekompletnej (za mało pomiarów) ani zbyt licznej (za dużo pomiarów). Sesję można w każdej chwili anulować przyciskiem Anuluj sesję, wykonane pomiary są tracone.

Rys. 2. Okno sesji
pomiarowej.
Program automatycznie wykrywa rozregulowania procesu i w razie ich wystąpienia informuje operatora ekranem ostrzeżenia. Rozregulowania są analizowane w oparciu o poniższe kryteria.
|
Kod |
Kryterium rozregulowania |
|
1 |
Przekroczenie LCL/UCL dla X |
|
2 |
Przekroczenie LSL/USL |
|
3 |
Szósty kolejny pomiar rosnący/malejący |
|
4 |
Dziewiąty kolejny pomiar nad/pod CL |
|
5 |
Przekroczenie LCL/UCL dla R |
Wykryte kryterium rozregulowania zapisywane jest w bazie danych i można je odczytać w każdej z trzech części systemu.

Rys. 3. Ekran ostrzeżenia o
rozregulowaniu.
Rozregulowania są analizowane w oparciu o wartości granic kontrolnych w momencie pomiaru. Dla karty wstępnej są to wartości wyliczone z uwzględnieniem bieżącej próbki.
Jeśli w bieżącej próbce wykryto rozregulowanie, to jest ono rejestrowane w bazie danych.
Operator ma możliwość opisania rozregulowania poprzez kliknięcie na czerwonym punkcie na wykresie X lub R. Przyczynę i akcję rozregulowania należy wybrać z rozwijanych list lub wpisać własny opis.
W konfiguracji systemu można zdefiniować, czy operator jest zmuszony do wypełnienia przyczyny i akcji rozregulowania.
Dodatkowo na kartach wstępnych zaznaczane na czerwono są punkty, które wykazują rozregulowanie w oparciu o granice wyliczane na bieżąco. Punkty te również można opisywać.
Dostęp do części administracyjnej systemu mają tylko użytkownicy posiadający konto w systemie. Konta użytkowników tworzy się w procesie Użytkownicy, niezbędne jest do tego uprawnienie Użytkownicy Edycja.
Wymagane jest wypełnienie tylko pierwszej sekcji dokumentu konta. Znajdują się tutaj podstawowe informacje, takie jak imię i nazwisko użytkownika (nazwa w przypadku grup) oraz login i hasło (niezbędne do zalogowania się).
Login oraz imię i nazwisko (razem) muszą być unikalne (nie mogą się powtarzać).
Druga sekcja zawiera informacje organizacyjne, które należy wypełnić jeśli proces Użytkownicy ma pełnić funkcję książki adresowej (funkcjonalność domyślnie włączona). Sekcja trzecia opisuje domyślne ustawienia konta – np. domyślnie otwierany proces. Sekcja czwarta opisuje ustawienia poczty e-mail (funkcjonalność domyślnie wyłączona).
Każdy użytkownik może po zalogowaniu zmienić swoje hasło. Należy w tym celu kliknąć na swoim nazwisku na dole ekranu a potem przycisk Zmień hasło.
W razie problemów hasło może ponownie ustawić administrator.
Użytkowników należy łączyć w grupy, gdyż bardzo ułatwia to późniejszą administrację uprawnieniami. Można ustawiać ustawienia domyślne dla grup, ale ustawienia użytkowników mają priorytet.
Użytkowników do grupy może dodawać administrator oraz kierownik grupy – osobę należy wybrać w pierwszej sekcji dokumentu grupy.
Dostęp do każdego procesu w części administracyjnej mają tylko użytkownicy posiadający odpowiednie uprawnienia. Uprawnienia powinien nadawać administrator.
Uprawnienia należy nadawać grupom użytkowników – pozwoli to na zachowanie lepszej organizacji uprawnień. Można jednak nadawać uprawnienia pojedynczym użytkownikom.
Uprawnienia można edytować – zmieniać rodzaj dostępu. Nie ma możliwości usuwania uprawnień – zbędne uprawnienia należy wyłączać.
Domyślnie utworzone są dwie grupy użytkowników (role) w systemie:
· Grupa SPC Operator – obsługa procesów SPC
· Grupa SPC Admin – administracja uprawnieniami
Uprawnienia domyślne:
|
Proces |
Opis |
SPC
Operator |
SPC
Admin |
Wszyscy |
|
|
SPC |
|||||
|
|
Opcje
wyboru |
Zarządzanie
listami wybieranymi |
Edycja |
- |
- |
|
|
Referencje |
Dodawanie
i edycja referencji |
Edycja |
- |
- |
|
|
Karty X-R |
Obsługa
kart X-R |
Edycja |
- |
- |
|
|
Pomiary |
Przeglądanie
i edycja pomiarów |
Edycja |
- |
- |
|
|
Stanowiska |
Zarządzanie
stanowiskami |
Edycja |
Zarządzanie |
- |
|
Administracja |
|||||
|
|
Użytkownicy |
Edycja
grup oraz użytkowników |
- |
Edycja |
Czytanie |
|
|
Uprawnienia |
Prawa
dostępu |
- |
Edycja |
- |
|
|
Konfiguracja |
Ustawienia
wyglądu WoF |
- |
Edycja |
Edycja
swoich |
|
|
Parametry
procesów |
Domyślne
sortowanie, widok, etc. |
- |
Edycja |
- |
|
|
Dokumentacja |
Dokumentacja |
- |
- |
Czytanie |
W tym procesie można zarządzać dodatkowymi parametrami prezentacji procesów w części administracyjnej, takimi jak :
Część informacyjna służy do monitorowania i prezentacji działania systemu SPC. Dostęp do niej mają wszyscy użytkownicy.
System prezentuje listę kart X-R.
Listę kart można filtrować według:
·
APU
·
Stanowiska
·
Referencji
· Wypełnienia (pusta / pełna)
· Aktywności (aktywna / nieaktywna)
· Okresu (obejmujące podany okres)
Po kliknięciu na wybranej karcie zaprezentowane zostaną dane karty (kod, nazwa, referencja, etc.). Jeśli karta ma co najmniej dwa pomiary, wyświetlone również zostaną jej obliczone dane statystyczne (średnia, Cp, Cpk) oraz wykresy :
· X – średniej
· R – rozstępu
· Histogram z krzywą Gaussa – sprawdzenie rozkładu normalnego
· Wykres pojedynczych pomiarów
Uwaga: Karty wstępne pokazują tylko uprzednio przeliczone granice kontrolne dla X (nie wyliczają na bieżąco jak program). Granice kontrolne R są wyliczane gdy ich brak.
Listę rozregulowań można filtrować podobnie jak karty X-R. Można również wyświetlić rozregulowania jednej wybranej karty.
Pokazywana jest data i godzina pomiaru, kryterium rozregulowania zgodnie z listą w rozdziale 3.6, oraz przyczyna i akcja.

(estymacja z próbki)
![]()
(gdzie sigma jest aproksymowane przez s z powyższego wzoru)

(gdzie Mean oznacza średnią arytmetyczną wszystkich pomiarów na karcie
X-R)


Próbka d2 D1 D2 D3 D4 A2
2 1.128 0 3.686 0 3.267 1.880
3 1.693 0 4.358 0 2.575 1.023
4 2.059 0 4.698 0 2.282 0.729
5 2.326 0 4.918 0 2.115 0.577
6 2.534 0 5.078 0 2.004 0.483
7 2.704 0.205 5.203 0.076 1.924 0.419
8 2.847 0.387 5.307 0.136 1.864 0.373
9 2.970 0.546 5.394 0.184 1.816 0.337
10 3.078 0.687 5.469 0.223 1.777 0.308
11 3.173 0.812 5.534 0.256 1.744 0.285
12 3.258 0.924 5.592 0.284 1.716 0.266
13 3.336 1.026 5.646 0.308 1.692 0.249
14 3.407 1.121 5.693 0.329 1.671 0.235
15 3.472 1.207 5.737
0.348 1.652 0.223